>>ناکجایی برای دانستن درباره تابوها
ناکجایی برای دانستن درباره تابوها
یک حکایت آماری از اینترنت میتواند دریچه خوبی برای آغاز بحث ما باشد. طبق آمارها، از سال 2008-2006 برابر 25 درصد کل جستجوها در اینترنت، پیرامون موضوعات پورنوگرافیک بوده است، بیش از چهار میلیون از صفحات وب، یعنی چیزی حدود 12 درصد از کل صفحات موجود را صفحاتی با محتوای پورن تشکیل میدهند. سایتهای پورن، در ماه چیزی حدود 72 میلیون بازدیدکننده از کل دنیا دارند و بیش از 42 درصد از کاربران اینترنت حداقل یک بار به آنها مراجعه کردهاند. براساس همین آمارها میانگین سن اولین تجربههای پورنوگرافیک اینترنتی در جهان 11 سال است و در این میان، در سال 2006، ایران، مقام نهم جهان را در جستجوی کلیدواژه “s.e.x” داشته است.
این آمار مختصر، تصویری از جایگاه رفتارهای کاربران اینترنت را به نمایش میکشد. کارشناسان معتقدند که صنعت پورن، از درآمدزاترین صنایع دنیا محسوب میشود. بسیاری از زوایای پورنوگرافی اینترنتی، مورد بحث و بررسی قرار گرفته که از آن جمله میتوان به مسئله فراغت و اینترنت اشاره کرد. تحلیلی که در مورد کاربران ایرانی اینترنت در ارتباط با مسئله پورنوگرافی اغلب مورد استناد قرار میگیرد. در این نوشته سعی داریم به رابطه میان آموزش مسائل جنسی، پورنوگرافی و آنچه ما اعتیاد به پورنوگرافی اینترنتی نامگذاریش کردهایم بپردازیم.هرم سنی ایران، گویای آنست که بخش قابل توجهی از جمعیت ایران را جوانان تشکیل میدهند از همین رو، مسائل اجتماعی مرتبط با جوانان در ایران امروز جایگاه ویژهای دارد. یکی از مهمترین این مسائل، مسائل جنسی است. فرهنگ ایرانی مانند بسیاری از فرهنگهای دیگر، مسائل جنسی را به عنوان یک تابوی اجتماعی یعنی یک بخش مخفی و پنهان زندگی تعریف میکند. این امر سبب میشود که دانش و آگاهی افراد جامعه از مسائل جنسی، از منابع غیررسمی و سازماندهی نشده به دست آید. بسیاری از آموختههای جنسی در جامعه ما، در غیاب خانواده و کنارهگیری تعمدی آن از اطلاعرسانی شفاف، توسط گروههای همسالان کسب میشود، یعنی گروههایی که صلاحیت لازم برای ارائه این آموزشها را ندارند. نهادهایی که خود را متولی این آموزشها میدانند نیز بسیار ناکارآمد عمل میکنند، برای نمونه میتوان به مباحث درسی مدارس اشاره کرد. بسیاری از معلمها تلاش میکنند به نحوی از گفتن و پرداختن به این مطالب گذر کنند، حتی آنگاه که صحبت کردن از کلیت این مسائل و مکانیزم تولیدمثل، بخشی از مطالب کتب درسی رسمی مقطع دبیرستان است. در دانشگاه، واحدی با عنوان جمعیت و تنظیم خانواده ارائه میشود اما آنجا هم اساتید با این استدلال که شما خودتان استاد هستید، بحث را به یکسری حواشی جمعیتی و متفرقه و گاها آبوهوا و ... کشانده و اصطلاحا خود را به کوچه علیچپ میزنند! این قصه ادامه دارد تا روزی که زوج جوان برای آزمایشها و آموزشهای پیش از ازدواج، ساعتها کنجکاوانه در صفهای طویل نهادهای رسمی انتظار میکشند تا اینکه کلاس شروع میشود و اولین جمله پزشک متولی آموزش این است: "آقایان لطفا تشریف ببرند بیرون، من نمیتوانم در یک جمع مختلط، در این زمینه صحبت کنم!" تازه با حذف جامعه مردان هم قضیه به پخش یک فیلم با رویکرد مذهبی و بردن چند نام و نهایتا نشان دادن تعدادی وسیله خاتمه مییابد، اما ماجرا به همین جا هم ختم نمیشود. وقتی که زوج جوان در رابطه جنسیشان به مشکل برخورد میکنند و مشورتهای خانوادگی بزرگسالان عموما به اینجا ختم میشود که "همه همینطورن، انشاءالله حل میشود!"، زوج جوان به هزار سختی خود را راضی میکنند که به مشاور و متخصص زنان مراجعه کرده و راهکار را جستجو کنند. عموما آنجا هم به در بسته میخورند هر کدام به نوعی، بعضی وقتها طبق معمول، متخصصین از صحبت با مردان طفره میروند و بعضی وقتها با گرفتن ویزیت و یک معاینه ساده، تنها گفته میشود که شما از نظر جسمی، مشکلی برای رابطه نداری و تمام! و حتی بدتر از آن، پیشنهاد عمل جراحی با تاکید بر سلامت جسمی شما صورت میگیرد.خلاصه اینکه، این زوج جوان درمانده، خود میماند و خلاقیتهای شخصی! و کدام منبع، مناسبتر، جامعتر، کمهزینهتر، دمدستتر و شفافتر از اینترنت؟
اما حکایت اینترنت... صفحات فارسی وب هم طبیعتا چیزی جز آنچه ما هستیم را بازنمایی نمیکنند، همان پنهانکاریها در قالب فیلترینگ اینترنتی وجود دارد و هیچ نهاد رسمیای متولی آموزش و مشاوره جنسی نیست، باز کاربران میمانند و خلاقیتهای شخصی! بهترین و سالمترین اطلاعات موجود در این زمینه، تحت عنوان س.ک.سولوژی به واسطه معدودی از پزشکان و کارشناسان دلسوز این حوزه به صورت خودجوش و البته با استفاده از فیلترشکن، قابل دستیابی است، اما در کنار این گروه کوچک، خیل بیشماری از صفحات اینترنتی وجود دارد که با نام س.ک.سولوژی به ارائه تصاویر و متون پورنوگرافیک مبادرت میورزند. بدون شک ذهن زوج جوان، گرایش بیشتری به تجربه دیداری س.ک.س به واسطه تصاویر پورنوگرافی خواهد داشت تا ساعتها زمان گذاشتن و خواندن نوشتههای بعضا تخصصی س.ک.سولوژی، و این نقطه، همان نقطهایست که میتواند آغازگر یک مسئله اجتماعی برای آنها باشد: اعتیاد به پورنوگرافی اینترنتی!
پورنوگرافی اینترنتی، به معنای وابستگی بیمارگونه به تماشای محتوای پورن اینترنت، اعم از فیلم، عکس، نوشتهها، بازیها ،اطاقهای گفتگوی آنلاین و حتی س.ک.سهای مجازی به واسطه وبکم است که به دنبال خود، رابطه جنسی و غالبا خودارضایی را به همراه دارد. این تمایل به مصرف دادههای پورنوگرافیک اینترنتی، به واسطه تکرار و تشدید، میتواند تاثیرات مخربی بر زندگی فردی و خانوادگی مصرفکنندگان داشته باشد. اولین تاثیر این تصاویر، تغییر نظام ارزشی و الگوهای رفتار جنسی است. الگوهای رفتاری موجود در تصاویر پورنوگرافیک، در بسیاری از موارد حاوی انواع خشونت، تحقیر علیه زنان، خودارضایی، س.ک.سهای نامتعارفی چون س.ک.س گروهی، همجنسگرایی و س.ک.س با کودکان و گاها تاکید بر س.ک.س با محارم است. تاثیر دیگری که کارشناسان بر آن تاکید میکنند تمایل فرد به انزوا و گوشهگیری و دوری از جمع است. این از آن روست که فرد، نیازهای جنسی خود را به واسطه استفاده از این تصاویر و خودارضایی مرتفع میسازد و بنابراین، نیاز و تمایلی برای ارتباطات اجتماعی نخواهد داشت.
این دو مسئله تنها به زندگی فردی افراد مرتبط نبوده و در رابطه میان زوجین نیز نمودار خواهد شد. تغییر نظام ارزشی، رفتارهای جدید جنسیای را موجب میشود که با تن ندادن یکی از طرفین به آنها، فاصله و تنش میان زوجین ایجاد میشود.تاثیر عامل دوم نیز از این جهت است که با خودارضایی، فرد تمایل و تعلق خود را به شریک جنسیش از دست میدهد.
نسبت جمعیت جوان ایران، گرایش روزافزون به تکنولوژیهای جدید و ناکارآمدی نظامهای سنتی در آموزشهای جنسی میتواند موجب بروز ناهنجاریهای رفتاری پرخطری در میان جوانان و حتی زوجهای ایرانی شود. برخی از کارشناسان این حوزه معتقدند حتی یک مرتبه استفاده از محتواهای پورنوگرافیک نیز میتواند به اعتیاد اینترنتی کابران گردد. جلوگیری از این امر، نیازمند بازنگری در بسیاری از نظامهای آموزشی مرتبط است.
این مطلب ابتدا در نشریه سپیده دانایی منتشر شده است.
